เมื่อเที่ยงไปนั่งฟังหัวข้อที่เกี่ยวกับการตรวจสอบบทความเพื่อการตีพิมพ์และคุณสมบัติของผู้ตรวจสอบรวมถึงรายละเอียดต่าง ๆ ในการส่งบทความหรือผลงานเข้าร่วมการประชุมด้วย งานนี้เป็นส่วนหนึ่งของ professional Forum ที่ก็มีจัดเกือบทุกศุกร์ที่โรงเรียนโดยจะเน้นน้องๆปีเด็กๆ เมื่อแรกเข้าไปก็อืม…เด็กๆ ทั้งนั้น (ในที่นี้หมายถึงปีรุ่นน้อง อายุหน่ะอีกเรื่องนะ 
นั่งไปอีกสักพักค่อยใจชื้น เอ่อเพื่อนรุ่นเดียวันเดินเข้ามา เฮ้อโล่ง …
มีอยู่สองเรื่องที่ฟังๆ แล้วก็ขำดีเลยเกิดอยากเขียน Entry สั้นๆ นี้
เรื่อง (ที่เราคิดว่าตลก) เรื่องแรกก็คือ อ.ที่ถูรับเชิญมาพูดเรื่องนี้ (เอ่อ ได้ยินชื่อเสียงมานาน เป็น อ.ใหม่ ยังเด็กๆ น่ารักดีแฮะ)แต่คิดว่าประสบการเป็นผู้ตรวจสอบบทความเนี่ยน่าจะเพียบ อ.เล่าว่าตอนเรียน ป.เอก งานชิ้นแรกที่ได้รับให้ตรวจทานก็คือของท่านคณะบดีที่ ร.ร. พวกเราเองในปัจจุบัน (ตอนนั้นก็เป็นคณะบดีแล้วมั้ง เพราะอยู่ในตำแหน่งยาวนานเหลือเกิน) โอ้โฮ ไร้ที่ติโดยมิน่าสงสัย .. ผ่านฉลุย คิดเอาเองว่าถ้าเป็นเราได้รับเกียรติอย่างงี้บ้าง (อ้อ นักเขียนจะไม่รู้หรอกว่าใครเป็นผู้ตรวจงานเรา) แล้วเกิดเราไม่ปล่อยผ่าน คงขำพิลึก
เรื่องที่สองขำกว่า มีรุ่นพี่อีกคนเล่าว่าเคยส่งงานเพื่อตีพิมพ์กับวรสารฉบับหนึ่ง และเนื้อหาก็มีบางส่วนที่อ้างอิงถึงงานเขียนของตัวเอง ได้รับคำวิจารณ์ว่าต้องกลับไปอ่านงานที่ตัวเองอ้างอิง (ก็งานของเจ้าตัวเองนั่นแหละ) บอกว่ายังเข้าใจไม่ลึกซึ้ง … เอ่อ…. No comment!
แค่นี้แหละเรื่องคาใจวันนี้
…จบ…
